Doświadczenia, które budują moje podejście
.jpg)
Anytime, Anywhere
W skrócie
-
Zaczynałam jako dziennikarka i specjalistka komunikacji społecznej.
-
Ponad 20 lat pracy z ludźmi: media, PR, produkcja TV, środowisko międzynarodowe.
-
Od opowiadania o ludziach przeszłam do realnego ich wspierania: psychologia i psychodietetyka.
-
Własne doświadczenia (DDA, depresja, ADHD, zaburzenia odżywiania) i życie „w ruchu” to fundament mojego podejścia.
Skąd jestem
Mielec i życie w drodze
Pochodzę z Mielca na Podkarpaciu. Od 17. roku życia żyję między krajami i kulturami, a migracja i adaptacja to moje codzienne doświadczenie, nie teoria.
Już w szkole, w Gimnazjum nr 4 i V Liceum Ogólnokształcącym, trzymałam pierwsze mikrofony, pisałam do gazetek szkolnych i działałam społecznie jako przewodnicząca samorządu. Wiele zawdzięczam wspaniałym pedagogom. To dzięki nim zaczęłam uczyć się odwagi mówienia własnym głosem, odpowiedzialności za wspólnotę i tego, że warto marzyć, próbować i szukać własnej drogi, niezależnie od okoliczności.
Media i dziennikarstwo
Opowiadałam o ludziach
Miałam zaszczyt i przyjemność pracować m.in. dla ogólnopolskich telewizji TVN i TVP, prasy lokalnej w Polsce i mediów polonijnych w Wielkiej Brytanii.
Jako specjalistka ds. PR i komunikacji wewnętrznej pracowałam dla takich marek i organizacji jak innogy Polska, Fundacja Avalon, Tarczyński czy Talentuno.
Moje doświadczenie obejmuje media, Public Relations, komunikację i działania marketingowo-promocyjne oraz pracę w środowisku międzykulturowym (m.in. TUI, Tesco, Hilton Worldwide, Brian Tracy International).
To właśnie w mediach i komunikacji nauczyłam się uważnie słuchać ludzkich historii, zadawać dobre pytania i patrzeć na człowieka szerzej niż przez jedną rolę, zawód czy moment życia.
Produkcja telewizyjna i film
Świat planów zdjęciowych
W działach redakcji programów i produkcji współpracowałam przy projektach dla międzynarodowych producentów telewizyjnych, m.in. Constantin Entertainment i Endemol Shine.
Zajmowałam się także projektami z zakresu marketingu i komunikacji, pracując m.in. jako Media & Marketing Manager oraz Social Media Manager.
To doświadczenie nauczyło mnie patrzeć na człowieka w kontekście jego historii, emocji i otoczenia, a jednocześnie działać konkretnie, sprawnie i z dużą uważnością na komunikację.
Rozwój i coaching
Sztuka zadawania pytań
Jako kierowniczka projektów szkoleniowych w Brian Tracy Polska odpowiadałam za organizację programów rozwojowych.
Coaching był naturalnym rozwinięciem mojej ciekawości człowieka i sztuki zadawania właściwych pytań. To tam nauczyłam się, że dobrze zadane pytanie potrafi zmienić więcej niż gotowa rada.
Dziś tę drogę naturalnie łączę z nurtem TSR, w którym najważniejsze są zasoby, sprawczość i szukanie małych, możliwych kroków zamiast skupiania się wyłącznie na problemie. Coaching i TSR mają dla mnie wspólny mianownik: skupienie na człowieku, uważność i głęboką wiarę w to, że człowiek nie potrzebuje gotowej recepty, tylko przestrzeni, w której może usłyszeć własne odpowiedzi.
Organizacje społeczne
Blisko ludzi
Współpracowałam także z organizacjami pozarządowymi, m.in. ze Stowarzyszeniem Serduszko na warszawskiej Pradze, jako asystentka usamodzielniania młodzieży.
Właśnie tam szczególnie mocno zrozumiałam, że wspieranie nie polega na naprawianiu ludzi, ale na towarzyszeniu im w odzyskiwaniu sprawczości, krok po kroku.
Aktorstwo
Ciało, głos, autentyczność
Ukończyłam studium aktorskie. Praca z ciałem, głosem i autentycznością nauczyła mnie być bardziej prawdziwą w kontakcie z drugim człowiekiem. Aktorstwo to moje wspaniałe hobby i źródło narzędzi, które wykorzystuję w pracy z ludźmi.
Aktorstwo nauczyło mnie obecności, pracy z napięciem i odwagi w byciu sobą, czyli jakości, które dziś pomagają mi tworzyć bezpieczny, autentyczny kontakt z drugim człowiekiem.
Skąd psychologia
Dziś jestem bliżej
Od zawsze interesowało mnie wnętrze człowieka.
Dziś łączę wiedzę akademicką z językiem zrozumiałym dla ludzi i traktuję człowieka jako całość. Zajmuję się rozumieniem mechanizmów społecznych, psychologicznych i kulturowych, szczególnie tam, gdzie kończą się proste narracje.
Towarzyszę, nie naprawiam. Zmiana jest możliwa.
Napisz, a umówimy rozmowę i zobaczymy, czy chcemy razem pracować.